STIEKEM HOPEN OP POGACAR


MUR DE FRANCE


Door: John Kroon

Gesteld voor de keuze tussen twee Slovenen die de Tour de France kunnen winnen zullen de meeste Nederlanders de voorkeur geven aan Primoz Roglic. Simpelweg omdat hij voor een team rijdt met een Nederlandse licentie, met een overwegend Nederlandse ploegleiding en met twee Nederlandse teamgenoten die hard hun best voor hem doen. Een ploeg die onder meer wordt gesponsord door een bekende Nederlandse supermarkt.

Jumbo-Visma toont deze Tour bijna elke etappe een suprematie die ontzag bij de tegenstanders en de volgers wekt. Een verder internationale brigade van in geel-zwart geklede renners die bepaalt hoe de koers verloopt.

Maar er is er een die in staat lijkt zand in die machine te gooien, een die nog lang niet verslagen is. Die andere Sloveen, Tadej Pogacar. Stiekem kun je zelfs hopen, maar vertel het niet verder, dat hij de Tour wint. Ik denk dat velen buiten Nederland dat doen. Overmacht wekt wel respect, maar meestal geen sympathie. Denk maar eens aan de afgelopen jaren, toen een ander team het peloton zijn wil oplegde. Was het niet irritant, de hegemonie die dat poenerige Sky elke Tour maar weer tentoonspreidde, met die kopman in die rare stijl? En als hij het niet kon stond er wel een ander die voor die rijke Britten fietste in Parijs met de bloemen te zwaaien.

Ik denk dat menige Nederlandse wielerliefhebber die zich toen ergerde aan dat monotone beeld, altijd maar die Sky-ploeg controlerend voorop, nu geniet van het machtsvertoon van Jumbo-Visma. Dat is heel knap, het is het resultaat van jaren werk, de ploegleiding verdient er alle lof voor, maar toch.

Team Jumbo-Visma // photo POOL/Cor Vos © 2020

Wat zullen Franse, Spaanse en Duitse kijkers ervan vinden? De Belgen hebben dan nog reden om trots te zijn op ‘hun’ Wout van Aert, de Vlaamse tv-commentatoren worden niet moe te benadrukken dat hij eigenlijk de beste renner ter wereld is, de superknecht van Jumbo. Kandidaat-wereldkampioen.

Hoe saai zou deze Tour niet zijn als er niet die ene dissident was? Die andere Sloveen dus, die in staat lijkt dat ploegenspel van Jumbo-Visma te ontregelen. Een jongeman van 21 die op beslissende momenten moet optornen tegen een ervaren gezelschap klasse-renners dat heel consequent bezig is met de uitvoering van een plan. Het is Asterix zonder Obelix tegen de Romeinen. Het is het gevecht van de eenling tegen de overmacht, zoals Mathieu van der Poel bij het Nederlands kampioenschap tegen de equipe van Jumbo-Visma moest strijden, en dat met succes deed. De eenling kan op de warmte van het publiek rekenen. Luister maar naar de Belgische tv-commentatoren. Zij doen geen moeite om hun voorkeur voor Pogacar geheim te houden. Ook al omdat hij soms aanvallend rijdt, al is dat voor een deel noodgedwongen door het verlies dat hij in die waaieretappe opliep.

Oké, laat ik toch hopen op Roglic. Al was het maar omdat Albert Heijn dan via Ahold misschien op het idee komt een tweede Nederlands team te gaan sponsoren. Een strijd tussen supermarkten met andere middelen. Wat ook schitterend op een wielershirt zou staan: Dirk.


Primoz Roglic en Tadej Pogacar // photo PdV/PN/Cor Vos © 2020


Leave a Reply