HET GROTE VALLENBOEK – BAUKE ZAL HET NIET LEZEN


MUR DE FRANCE


Door: Peter Ouwerkerk

Bauke Mollema is een lezer. ’s Morgens in de bus naar de start mag hij de tijd graag doden met een paar bladzijden in het boek dat hij in zijn koffer heeft gestopt. En ‘s avonds op de hotelkamer leest hij zich in slaap door zich even te los te koppelen van zijn dagelijkse leefwereld. Lezen houdt je scherp. Lezen verrijkt de geest.

Bauke zou dit keer een boek van Richard Harris in zijn koffer hebben gestoken. Er is hem in een van de vele interviews voor de Tour nog een paar keer naar gevraagd.

Bauke, nog een boek meegenomen? Ja, zei Bauke. Hij wilde wel even kijken hoe het heette.

Als een wielrenner in vroeger tijden weleens een boek las, was dat nieuws. Voor de media in ieder geval het noteren waard. Voetballers als Johan Cruijff zeiden dat ze De ontvoering van Heineken op hun nachtkastje hadden liggen; maar dat was meer voor de vorm. Joop Zoetemelk bekende zonder schroom dat hem maar één boek interesseerde: het Rondeboek.

Toch ging Peter Winnen voor een meerdaagse etappewedstrijd nooit zonder boek de deur uit. Maarten Ducrot net zomin. Gerrie Knetemann las graag over wereldoorlogen en andere geschiedenis. Maar Wim van Est wist weer niet dat er naast de Heilige Schrift ook literatuur, thrillers, of biografieën over sportmensen bestonden. Dat laatste genre bestond toen ook nog niet.

Gisteravond heeft Bauke geen bladzijde kunnen lezen. Rond drie uur in de middag, even voorbij halfweg de dertiende etappe door de Cantal, was hij onderuit gereden in een flauwe bocht nabij Lanobre. 

Valpartij uit het onnodige niets, op een moment van kennelijke zorgeloosheid, van rust in een peloton dat zojuist musettes met eten en drinken had aangenomen. Stuk of zes, zeven renners languit op het asfalt. De helikoptercamera zoemde in, de motorcamera ving een flits van Romain Bardet, een flard van een Alkea (Nairo Quintana) en een, nee twéé renners van Trek.

Bauke..? De nummer 13 van het klassement, die zijn vorm voelde groeien en van plan was er grote derde week van te maken. Dat was toch niet Bauke? Het bleef lange tijd onzeker. Maar een tweede serie beelden lieten geen twijfel: de renner die daar van pijn liep rond te stuiteren, steeds weer naar zijn linkerarm greep – dat wás Bauke.

Hij zag zijn fiets, raapte hem op en legde hem op de weg.  Ik dacht weer eens aan Knetemann: ‘Een voetballer die valt roept om zijn moeder; een wielrenner die valt roept om zijn fiets.’

Maar van Bauke op zijn fiets zou voorlopig niets meer komen. Hij greep naar zijn linkerarm. Hij leek het onheil uit de gekwetste pols te willen slaan. Maar de pols hing halfstok. Op zijn rennersschoentjes leek hij over gloeiende kooltjes te dansen. Nog eens slaan met de pols. Oeioeioeioei!! Hij schudde van nee; van het is over.

Ploegmaat en uittredend wereldkampioen Mad Pedersen veegde wat bloed van Baukes gezicht, die een gebaar maakte met een afwerende hand. Hij meldde zich bij de auto van Steven de Jongh. De drie-, vier- en vijfletterwoorden spoten zijn mond uit.

K*t, F*ck, Kl*te!!!

Bauke stampte woedend op de grond, stapte in de auto die hem naar het hotel bracht. Even later vloog een helikopter hem naar Hôpital Gabriel Montpied, Clermont-Ferrand. Waar breuken aan ellepijp, spaakbeen en handwortelbeentje werden geconstateerd. Het was onmogelijk verder te fietsen in het hooggebergte.

Valpartijen zijn nooit leuk, vrijwel altijd knullig, onbenullig en zoals deze voor Bauke ook heel erg lullig.

Lanobre is een dorpje waar het Château du Val staat. Een kasteel, ooit model voor Maarten Toonders Bommelstein, decor van de avonturen van Tom Poes, die voor alle problemen in de wereld wel een list verzon. Maar Bauke wist dat tegen dit onheil geen list op kon. Dit was bittere realiteit, dit was écht.

Wielrennen en vallen. Wat een klotesport kan de wielrennerij toch soms zijn. Je kunt er hele boeken over schrijven. Maar Bauke zal die níet lezen; hij heeft wel wat anders te doen. Wéér een paar maanden in Monaco zonder te koersen. 

Hij was er liever gewoon van afgereden.


Photo POOL/Cor Vos © 2020


Leave a Reply