EVENEPOEL: DE BESTE VAN HET HEELAL

Remco Evenepoel – Photo Sebastien SmetsPN/Cor Vos © 2022


Auteur: Peter Ouwerkerk

Ga er maar aanstaan: 22 jaar jong, de zoveelste volgende van wie wordt verwacht het Merckxisme een oplawaai te verkopen. Remco Evenepoel is de zoveelste vólgende die daartoe in staat wordt geacht. In één seizoen winnaar van Luik-Bastenaken-Luik, Clásica San Sebastián, Vuelta en WK – Fons De Wolf, Tom Boonen noch Johan Museeuw heeft zo’n variant ooit kunnen overleggen.

Klein Duimpje uit Dilbeek, Vlaams-Brabant, België. 171 centimeter groot, 61 kilo schoon aan de haak – er bestaan qua bouw idealer wielrenners. Eddy Merckx was groter en zwaarder, net als Miguel Indurain; Jacques Anquetil oogde nog het meest gemiddeld.

De Aerokogel uit Schepdaal (lelijke bijnaam, overigens) komt met zijn lijf en leden nog het dichtst in de buurt van Bernard Hinault: ook met de besten mee op elk terrein. Maar meetlat en weegschaal zijn niet langer doorslaggevend in de koers. Het gaat anno nu vooral om data; zit er nog voldoende watt op de spieren en verstand in het hoofd?

Voor wie na 238 WK-kilometer nog koersintelligentie, durf en kracht in voorraad heeft om aan een solo van 29 kilometer naar de regenboog te beginnen, zal ook het hooggebergte dra geen geheimen meer kennen. Wat rest is je niets aantrekken van de totaal overgekookte wielerwereld om je heen. 

Iedereen wil wat van je, eist wat van je, doet wat met je. Er zit een Gran Canyon van verschil tussen wereldkampioen worden en wereldkampioen zijn. Ze kunnen je tegen alles beschermen en afschermen – maar zo stoïcijns als Merckx was er niet één. Zot van de koers? Het gaat altijd maar door. 

Ook na bijna vier weken Vuelta, de week van Wollongong, de huldigingen in Schepdaal en Dilbeke, de optocht naar de Grote Markt voor de balkonscène op het Brusselse Stadhuis – iemand als Evenepoel wordt geacht zich blijvend te tonen. En tussendoor wordt er ook nog getrouwd. 

 

Photo Sebastien SmetsPN/Cor Vos © 2022

 

Het zijn de dagen van droom én werkelijkheid. De dagen van ongeloof en baas blijven over de materie. Dagen van mensen die zich allemaal tegen jou aan willen bemoeien, die roepen en juichen, zich mede-eigenaar voelen van jouw succes. Dagen van hoofden knikken, handen schudden, en de apotheose delen met je entourage en vertrouwelingen. Quasi op je vriendelijkst tegen onbekenden, verstandige begeleiding door zijn ouders, innemend voor iedereen. 

Die dagen zijn mooi, maar zwaarder dan menige Touretappe. Je gaat je haast vanzelf overschatten. Niet dat daar nu al directe aanleiding voor is – Evenepoel drinkt geen alcohol, eet geen frieten of ijs, maar een tweede Frank Vandenbroucke is zo gemaakt. 

Wielrennen was lang een sport van intriges, kuiperijen en elkaar flikken. Dat leverde soms de smakelijkste anekdotes op. Het is nu wat minder, maar het blijft een stiel van voortdurend achteromkijken. Vertel Patrick Lefevere, de ploegbaas van Evenepoel, wat. 

Op de woensdag na het WK legde INEOS-topman Dave Brailsford een bommetje op de stoep van Quick-Step. Brailsford moet het volgend jaar stellen zonder Richard Carapaz, Adam Yates en Dylan van Baarle – wel, als Lefevere Evenepoel ooit kwijt wilde, zou Brailsford hem graag overnemen. ‘Brails’ lekte zijn telefoontje naar Velo News en iedereen was er weer 24/24h druk mee. 

Lefevere weet inmiddels wel hoe hij moet handelen in dat soort situaties en maakte de ‘Kwakkel’ meteen onschadelijk met verbaal tegengas. ‘Die kans is minder dan 0,00 procent.’ Lefevere ging maar eens een vliegenmepper kopen om alle strontvliegen tegen de muur te slaan.

De geboorte van een nieuwe uitdager is smullen voor wie van sport houdt. Maar de extremen liggen soms wel dicht in elkaars verlengde. Opmerkelijk?

Evenepoel rijdt zijn laatste honderd meter in Wollongong en op de Vlaamse tv laat José De Cauwer zijn tranen de vrije loop. Miljar, miljar, miljar. En in Het Nieuwsblad schrijft de chef wielrennen dat Evenepoel de ‘Beste Renner van het Heelal’ is.

Patrick Lefevere wil ook nog wel iets kwijt over het Merckxisme. Hij zegt in de Vlaamse kranten: ‘Een nieuwe Merckx? Merckx heeft in zijn carrière 525 wedstijden gewonnen. De wereldtitel was Evenepoels 37ste zege… Nog 488 te gaan…’ 

Tja. R. Ev staat pas aan het begin van een hopelijk lange carrière. Dat beloven nog vele mooie seizoenen met Wout van Aert, Mathieu van der Poel, Thymen Arensman en al die andere topcoureurs die nog maar net geboren zijn. 

Merckx zelf? ‘Mooier dan wat Remco deed, kan niet op een WK. Dit was zéker Merckxiaans.’ 

De Maestro overweegt een terugkeer in het peloton. Brailsford heeft ongetwijfeld interesse.


‘Another Brick In The Wall’ is een serie columns van De Muur meesters zelve: Peter Ouwerkerk, Bert Wagendorp, John Kroon en Mart Smeets.

Leave a Reply