DE ROOK BOVEN HET HOOFD VAN FUGLSANG


Auteur: John Kroon

Het probleem met doping is dat het verboden is. Anders zou het hier nu niet ter sprake komen. Niet alleen doping is taboe, het idee dat een wielrenner in contact kan komen met een arts die ooit mogelijk/vermoedelijk/vrijwel zeker verboden middelen heeft voorgeschreven, is de UCI ook een gruwel.

   Daarom moeten renners zich sinds 2012 verre houden van dokter Michele Ferrari, de Panoramix van de wielersport. Zien ze hem langs de kant van de weg staan: hou je helm op en trek een harnas aan. Voor je het weet spuit ‘doctor Evil’ epo in je aderen.

   Daarom was het gerucht groot nieuws dat Jakob Fuglsang een connectie zou hebben of hebben gehad met deze Italiaanse wonderdokter. Kranten trokken de archiefmap ‘Ferrari’ uit de digitale schappen. De man die zoveel grote renners van trainingsadviezen heeft voorzien. Lance Armstrong bijvoorbeeld. Floyd Landis. Tyler Hamilton. Aleksandr Vinoukoerov, tegenwoordig de baas bij Astana, de ploeg van Fuglsang. Filippo Simeoni, Allesandro Petacchi, e così via.    Het verschil met de strip rond Asterix is dat bij Ferrari de Italianen vaak wel wonnen. Wel jammer dat al deze renners wegens dopinggebruik een schorsing aan de broek hebben gekregen. Niet goed geluisterd: doping camoufleer je en als dat gelukt is ga je niet achteraf toegeven dat je toch een gebruiker was.

   Daarna kreeg je renners die niet hadden kunnen vermijden dat ze met de arts met die autonaam toch contact hadden gehad. Scarponi, Visconti. Niet op doping betrapt, maar de relatie was strafbaar. Dus ook geschorst.

   En nu wordt de verdachtenbank dus bezet door Fuglsang en ook Aleksej Loetsenko. Hadden ze dan te weinig vertrouwen in de ploegarts van Astana, Andrei Mikhailov? De man in wiens auto in 1998 104 ampullen epo werden gevonden. Die waren bestemd voor een Russisch kinderziekenhuis, zei hij. Dat kan natuurlijk. Epo helpt tegen bloedarmoede en het kan best dat Russische kinderen daar last van hadden, zeker als ze ook kampten met slecht functionerende nieren. Nietwaar? Mikhailov ging de cel in.

   Het gerucht over Fuglsang, de renner die in 2019 zo sterk voor de dag kwam, en zijn contact met dokter Ferrari kwam via de Deense krant Politiken naar buiten. Het was gelekt uit de krochten van de CADF, de onafhankelijke Cycling Anti-Doping Foundation, die in opdracht van de UCI opereert. Nog wel. Pikant in dit verband is dat de CADF volgend jaar plaats moet maken voor een andere anti-dopingorganisatie, de ITA (International Testing Agency). Dat heeft de UCI op 31 januari besloten.

   Het geheime rapport dat over Fuglsang en Loetsenko zou bestaan, leidde tot hilarische ontkenningen van Ferrari. Hij heeft een website die 53×12 heet, een verzet dat te doen moet zijn voor wie zijn (wetenschappelijke) trainingsadviezen volgt. De 66-jarige arts meldde daarop:

  1. Ik heb de laatste tien jaar geen relatie onderhouden met renners van Astana.
  2. Ik ben de laatste twaalf jaar niet in Monaco en Nice geweest.
  3. Ik heb mijn leven lang nog nooit op een scooter of motor gezeten, laat staan als gangmaker voor een renner.
  4. Ik was niet in de Ronde van Catalonië in 2019. Sinds 1994 ben ik bij geen enkele koers aanwezig geweest.
  5. Het rapport is gebaseerd op valse verklaringen.
  6. Ik heb geen praktijk in Lugano, ik ben daar nog nooit geweest.
  7. Ik ben nog nooit wegens doping veroordeeld.

De CADF heeft besloten haar bevindingen niet naar de UCI door te sturen. Te weinig bewijs blijkbaar. Wel komt er een onderzoek naar het ‘lek’: hoe was Politiken aan die informatie gekomen?

   Het rapport belandt dus in een la of in doofpot. Te vrezen valt voor Fuglsang dat het daarmee niet gedaan is. Bij veel verontwaardigde wielerfans geldt de opvatting dat als er rook is je het vuur niet hoeft te zien om ervan overtuigd te zijn dat het er toch is. Kijk maar naar Chris Froome. Veel toeschouwers zien boven hem nog altijd een rookwolk. Vrijgepleit of niet.

   Dus zou je weleens willen dat het gewoon mocht, doping. Niet gezond misschien, maar het scheelt een hoop gelazer.


‘Another Brick In The Wall’ is een serie columns van De Muur meesters zelve: Peter Ouwerkerk, Bert Wagendorp, John Kroon en Mart Smeets.


Leave a Reply