DE AANHOUDER DIE WINT, HEET BAUKE MOLLEMA


Auteur: John Kroon

Hij fietst nog altijd alsof hij op de Friesestraatweg met straffe wind tegen onderweg is van de middelbare school in Groningen naar de ouderlijke woning in Zuidhorn. Of omgekeerd. Elke dag dertien kilometer heen en dertien kilometer terug op de fiets. Een deal met zijn vader, die hem 50 gulden per maand bood als hij niet met de bus zou gaan. Een buskaartje kostte 100 gulden, dus vader spaarde zo zelf ook 50 gulden uit.

Praktische, nuchtere mensen, die Mollema’s.

Toen hij een oude Raleigh cadeau had gekregen, voegde Bauke Mollema dagelijks na schooltijd nog eens 50 tot 100 fietskilometers toe aan zijn trainingsarbeid. ‘In de polder waaide het altijd hard, misschien ben ik daardoor een goede klimmer geworden,’ zei hij daar eens over. Hij wist altijd al: wielrennen is hard werken. En wielrennen is nadenken over het juiste moment van demarreren. En beseffen dat de ontsnapping vaker niet dan wel tot succes leidt. Dat gebeurde hem ook in deze Tour. Bijvoorbeeld doordat Wout van Aert op de Ventoux niet te verslaan bleek.

Als iemand de verpersoonlijking is van het spreekwoord over de aanhouder die wint, dan is het Bauke Mollema.

Mollema voegde gisteren aan zijn al imponerende palmares de overwinning in de veertiende etappe van de Tour de France toe. De eerste plaats in de Ronde van Lombardije in 2019 beschouwt hijzelf als zijn mooiste, maar die etappe van gisteren, zijn tweede zege in de Tour sinds zijn eerste deelname in 2011, mocht er ook wezen. Overeenkomst tussen beide overwinningen: Mollema demarreerde weg uit een kopgroep, verteerde daarna resterende beklimmingen goed en liet zich niet meer inlopen. De solo van gisteren was nog een stuk langer: 40 kilometer tegen 19 in Lombardije.

En dat in die bekende stijl van hem, die het wielerjargon in elk geval tijdelijk heeft voorzien van het werkwoord mollemalen. Niet te verwarren met mallemolen. Mollema is de Feyenoorder onder de fietsers. Zwoegen als handelsmerk, verfijnde techniek is iets voor anderen.

Hij besloot in de herfst van zijn carrière, die nog wel een paar jaar kan duren, dat het klassement hem minder zou gaan interesseren. Het tijdperk dat ‘Bau en Lau’ Nederlandse wielerfans tot extase brachten met hun topklasseringen in de Tour, had hij afgesloten. Toen Mollema zich gisteren aansloot bij de sterke kopgroep die al eerder was vertrokken, stond hij in het algemeen klassement op de achttiende plaats, ruim 39 minuten achter Tadej Pogacar. Hij mocht gaan.

Een van zijn ploegleiders, Steven de Jongh, reed gisteren in de slotfase achter de koploper en wees er na afloop op dat de 34-jarige Mollema in hoge mate zijn sport beoefent zoals hem dat zelf al jaren goeddunkt. Dus niet te veel getetter in zijn oortje. Bauke stopt zijn computer in zijn achterzak, verklaarde De Jongh, hij wil geen wattagemeter op zijn stuur. Die boeit hem niet. Hij kent zelf zijn eigen lichaam, alle wetenschappelijke hulpmiddelen ten spijt, het beste. Tien jaar geleden al zei hij: ‘Ik vind het vervelend om me te laten leiden door al die cijfers. Mijn trainer vindt het interessanter dan ik. Ik wil er gewoon niet mee bezig zijn.’ Waarbij het die trainer niet hielp dat Bauke ook weleens vergat zijn computer op te laden.

Mollema vertelde dat aan De Muur, maar of hij zijn eigen woorden daarin heeft teruggelezen, is twijfelachtig. ‘Ik lees geen wielertijdschriften.’ Liever verdiept hij zich in een (ander) goed boek. Bauke Mollema is Bauke Mollema en dat is wat anders dan de doorsnee renner. Wel een coureur die ook beseft dat het geven van interviews na afloop van de koers tot zijn metier behoort. Professioneel en vriendelijk handelt hij dat af, het linkeroog vaak wat dichtknijpend. Alsof hij de interviewer alvast een relativerende knipoog geeft.

Zo deed hij dat ook gisteren, na die etappezege in zijn elfde Tour. Waarin hij de Nederlandse wielersport een nieuw succes bracht. Hij deed in het tenue van Trek-Segafredo waar hij in 2015 naartoe trok, na een loopbaan van vele jaren bij Rabobank en de opvolgers daarvan. Zoals het tegenwoordige Jumbo-Visma, de ploeg die moet vaststellen dat de Nederlandse renners die dit jaar de Tour kleur geven – Mathieu van der Poel, Wilco Kelderman, Ide Schelling, Wout Poels en Bauke Mollema – allemaal in buitenlandse dienst rijden.


Gedurende de Tour de France zal er in dit weblog dagelijks een column verschijnen, geschreven door John Kroon, Peter Ouwerkerk en Jeroen Wielaert.


Beeld: Cor Vos ©2021

Leave a Reply