EEN ONGENEESLIJKE ZIEKTE: WIELERKOORTS


Auteur: John Kroon

De bekendste wielrenner die aan een besmettelijke ziekte overleed, was Fausto Coppi. Een Italiaan dus. Een Noord-Italiaan zelfs. Bezweken aan malaria. Alleen was hem die besmetting niet aangedaan door een zoenende mens – zijn Dama Bianca waste haar handen in blanke onschuld – maar door een stekende mug. Dat gebeurde in 1959 in Opper-Volta, tegenwoordig Burkina Fasso geheten. Fausto deed mee aan een of andere nietszeggende koers en dacht: wat kan mij gebeuren en het betaalt goed.

Begin 1960 overleed hij; de artsen hadden hem behandeld voor een longontsteking. Een fatale vergissing. De uiteraard onbesmette Witte Dame leefde daarna nog lang en waarschijnlijk niet meer zo gelukkig, en ging in 1993 ‘gewoon’ dood, namelijk aan de gevolgen van een auto-ongeluk. Een botsing die zich voordeed in de buurt van Villa Coppi, dat dan wel.

Malaria komt in Nederland zo’n 150 tot 300 maal per jaar voor. En de papegaaienziekte, net als corona een zoönose, raakt jaarlijks zo’n tachtig Nederlanders.

Ik geef het maar even door aan iedereen die een smetvrije en risicoloze samenleving nastreeft. Hou ze dus in de gaten, die papegaaien, parkieten, kippen, duiven, eenden, kalkoenen, kanaries – allemaal potentiële bacteriedragers- en overbrengers. Net als vleermuizen. Om geen onnodige paniek te zaaien, laat ik diverse besmettelijke ziekten hier verder achterwege.

Wielerwedstrijden zijn vaker getroffen door virussen. Het WK baanwielrennen moest in 2003 wegens SARS van Shenzhen, China, naar Frankfurt, Duitsland, worden verplaatst en de Ronde van Japan ging helemaal niet door. De vogelpest haalde zelfs een streep door de Ronde van Brabant voor amateurs.

Intussen zitten miljoenen liefhebbers met een ziekte waarvan ze hopen dat zij ongeneeslijk is.

Wielerkoorts. Kan ook besmettelijk zijn.

Een lekkere ziekte wel. ‘Een toestand van innerlijke opwinding of woeling’, zoals Van Dale dat noemt. Of een staat van ‘hevige begeerte’.

Wielerkoorts is ook de titel van een boek dat Peter Ouwerkerk lang geleden heeft geschreven – en dat je natuurlijk kunt gaan lezen als er op tv geen bal, of erger, geen fiets te zien is, zoals afgelopen zaterdag, de dag waarop Strade Bianche niet doorging. De Muur is ook een optie. Want je moet wat, voorlopig ook zonder Tirreno-Adriatico en Milaan-Sanremo.

Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken adviseert ‘alle niet-noodzakelijke reizen’ naar regio’s in Noord-Italië achterwege te laten. Daar ga je met je wielerkoorts. Bianche, Tirreno en Sanremo zijn gereduceerd tot niet noodzakelijke koersen.

Intussen zijn ze in het wielerpeloton behoorlijk het spoor bijster en is het als vanouds verdeeld. Voor Frankrijk geldt geen negatief reisadvies. Parijs-Nice gaat voorlopig ook gewoon door, de eerste etappe zondag was meteen het bekijken ruimschoots waard, en toch rijden veel grote ploegen daar niet. Dat wil zeggen: Inneos niet, maar Deceuninck – Quick-Step wel. Om twee voorbeelden te noemen. De wegblijvers zijn bang voor besmetting. Corona kan, anders dan malaria, van mens tot mens worden overgebracht. En wielrenners zijn tenslotte ook mensen, zij het van een speciaal slag. Net als mecaniciens en ploegartsen. Of ploegleiders als Grischa Niermann, die niet bij de renners van Jumbo-Visma in de buurt mag komen want hij geldt momenteel als een verdachte, want mogelijk besmette Duitser.

Het is vast wel aan te tonen dat een wielrenner statistisch meer risico loopt op een sleutelbeenbreuk dan op een besmettelijke ziekte, maar dat zal wel te rationeel gedacht zijn. Al citeer ik hier toch even de woorden die de Belgische viroloog Marc Van Ranst tegen Sporza zei: ‘Op de fiets krijg je het virus niet, dat is dus niet het probleem. Bij de toeschouwers kan er wel een probleem zijn, maar in de buitenlucht is de concentratie aan viruspartikels toch echt veel kleiner dan bijvoorbeeld in een sporthal.’

Ik geef het maar even door aan de liefhebbers van volley-, basket-, hand- en korfbal.

Er is één renner die, ongewild en onbedoeld, profiteert van het virus. Tom Dumoulin. Hij werd ziek in het pre-coronatijdperk, moest daardoor de Ronde van Valencia laten schieten, zou dan maar Tirreno-Adriatico als trainingskoers fietsen maar moest daar ook van afzien. Hij liep dus in de voorbereiding een behoorlijke achterstand op zijn concurrenten op. Dankzij corona is die aardig genivelleerd ten opzichte van alle renners die niet aan Parijs-Nice meedoen.

Op 12 april, zo is nu de bedoeling, start Dumoulin in de Ronde van het Baskenland. Het aantal coronabesmettingen in Baskenland, de score is van 8 maart, bedraagt 102. Ik geef het maar even door.


‘Another Brick In The Wall’ is een serie columns van De Muur meesters zelve: Peter Ouwerkerk, Bert Wagendorp, John Kroon en Mart Smeets.


 

 

Leave a Reply