Auteur: Bert Wagendorp
Afgelopen weekend trainde Paul Seixas – nog altijd 19 – met zijn ploeg in de Pyreneëen. Aangezien elke trap die Seixas verricht nauwgezet wordt gevolgd, weten we dat het niet zomaar een traininkje was, maar dat Seixas de zesde etappe van de komende Tour de France vol gas verkende. Op het Tourmalet-traject Luz St. Sauveur–Super Barreges (10,1 kilometer tegen 6,9 procent) vestigde hij een KOM – de snelste tijd ooit gemeten. Seixas legde de afstand 35 seconden sneller af dan de vorige recordhouder, Lenny Martinez.
Een KOM zegt ook niet alles en KOM’s op alle beklimmingen van de Tour zijn nog geen garantie voor de Tourzege, maar het maakt wel iets duidelijk: Seixas is in vorm. Vanaf zondag volgt de echte test, als Seixas van start gaat in de Tour Auvergne–Rhône Alpes, de koers die vroeger zoveel mooier het Critérium du Dauphiné heette. Pogacar en Evenepoel verschuilen zich nog even en Vingegaard rust uit, maar Isaac Del Toro en Juan Ayuso staan wel aan het vertrek, zodat het een soort krachtmeting van de kroonprinsen van het peloton wordt.
Dat is het gat dat de Tour heeft geslagen met de rest van het wielrennen. Vingegaard startte in de Giro als de zekere winnaar. Toen hij inderdaad had gezegevierd, in een van de minst opwindende Rondes van Italië ooit, ging het maar over één ding: wat zei de zege over Vingegaards kansen in de komende Tour de France? Was Pogacar misschien een heel klein beetje geschrokken van het machtsvertoon van de Deen?
De Tour is de maat der dingen. Ooit gold de wet dat de economische waarde van de Ronde van Frankrijk ongeveer even groot was die van de rest van het wielrennen bij elkaar. Het zou me niet verbazen als die verhouding inmiddels in het nadeel van de rest verder is verslechterd. De laatste Giro liet zien dat het belang van de op-één-na grootste ronde van de sport afneemt en dat geldt evenzeer voor alle etappekoersen die in hiërarchie na de Giro komen.
Voor de topploegen geldt: de Giro is een keuze, de Tour is een absolute must.
Pogacar wint zo’n beetje elke wedstrijd waaraan hij deelneemt, maar de waarde van zijn contract wordt bepaald door zijn succes in één wedstrijd: de Tour. Visma | Lease-a-Bike is blij met de Giro-zege, maar als Vingegaard in de Tour na een groots duel derde wordt, levert dat veel meer publiciteit op. De wielerverslaggevers deden hun best, de afgelopen weken in Italië, maar je zag dat de belangstelling voor de Giro tanende is. Reisden ooit hordes Nederlandse journalisten af naar de Giro toen Tom Dumoulin daar naam maakte, inmiddels is de Giro voor sportredacties een bezuinigingspost geworden, om van andere koersen maar niet te spreken. Het is dat Eurosport zichzelf tot doel heeft gesteld al het wielrennen uit te zenden, anders zou er helemaal geen haan meer naar kraaien.
Het wielrennen evolueert steeds meer naar een sport met één jaarlijks hoogtepunt waarop alle aandacht is gericht. De coureurs en hun ploegen, de wielerpers, de sponsors: allemaal zijn ze zich daarvan bewust en allemaal trekken ze hun conclusies: alle ballen op de Tour. Dat zal ongetwijfeld gevolgen hebben: je kunt erop wachten dat wedstrijden wegens gebrek aan belangstelling omvallen.
De komeetachtige opkomst van Paul Seixas is daarbij een meevaller. Het evenement waarop het wielrennen rust en waaraan het zijn waarde grotendeels ontleent, de Tour de France, is gebaat bij een Franse uitdager die de in principe grootste supportersschare ter wereld aan de sport bindt.
Foto: Cor Vos
Meer verhalen? Abonneer je op de gratis nieuwsbrief van De Muur!