Auteur: John Kroon
De te lichte fiets die Lorena Wiebes afgelopen zaterdag de eerste etappezege, de roze trui en verdere deelname aan de Giro d’Italia kostte, roept een herinnering op aan de Tour de France van 2004. Daarin kampte de fiets van geletruidrager Lance Armstrong met een soortgelijk gewichtsprobleem.
Armstrong stond op het punt om aan een klimtijdrit te beginnen op een fiets die te weinig woog. Mecanicien Chris van Roosbroeck meende dat hij de fiets op het juiste gewicht van 6,8 kilogram had gebracht, maar ontdekte bij de weging vóór de start dat hij tien gram tekortkwam. Een paar jaar later vertelde hij aan NRC Handelsblad hoe hij toen snel handelde. Hij verving een paar assen en voegde een fietscomputertje aan het stuur toe. Dat moest genoeg zijn. Alleen, nu was die fiets zelfs twintig gram te licht. Kortom: er was iets mis met die weegschaal. Dus monteerde Van Roosbroeck dan maar een cassette met zwaardere tandwielen en haalde zo de 6,8 kilo nog net op tijd.
[Tekst loopt verder onder de afbeelding]
Iets met de weegschaal zou ook de oorzaak kunnen zijn van het grammentekort dat de fiets van Wiebes vertoonde. Ook nu twintig gram te weinig. Niet meer dan een plak kaas, schampert de een. Of een paar theezakjes, denkt de ander. Hooguit een peulenschil.
Het reglement van de UCI is duidelijk: 6,8 kilo is de minimumeis voor een fiets met bidonhouders en zonder bidons en trouwens ook zonder fietscomputer. Een minimum is een minimum, dus de op zichzelf juiste constatering dat Wiebes in die eindsprint, anders dan in een beklimming, geen voordeel had van haar te lichte fiets, doet er niet toe.
Bij SD Worx-Protime, de ploeg van Wiebes, zijn ze woedend op de UCI, want hun waagmeesters kwamen na afloop tot andere metingen. Oprichter Mike Sinyard van Specialized, leverancier van de fiets, heeft het vermoeden van klassenjustitie: als dit een mannelijke ster als Evenepoel was overkomen, was die nooit uit de koers gezet. Het zijn partijdige stemmen. Ze voeden de geruchten dat de organisatie erop zou zijn om Italiaanse rensters te bevoordelen – Elisa Balsamo sprintte daarna naar vier etappezeges zonder de concurrentie van Wiebes.
En, stelt de leiding bij SD Worx, Lorena Wiebes rijdt al het hele seizoen op diezelfde fiets. Nee, dat is niet waar, beweerde wielervolger Thijs Zonneveld daarna: in Gent-Wevelgem reed ze met een enkel voorblad, in Italië met een dubbel voorblad. Hij liet het met foto’s zien. Dezelfde constatering deed VRT-analiste Ine Beyen.
Misschien is het plakje kaas of zijn die theezakjes dus een voorblad.
Hoe dan ook: Wiebes zelf valt weinig te verwijten. ‘The show must go on’, zo luidde haar tot nu toe enige publieke reactie. Ploeggenote Anna van der Breggen had dat al begrepen: zij fietst sinds dinsdag in het roze rond.
De lessen? Weegschalen dienen goed gekalibreerd te zijn, bij de organisaties en bij de ploegen. Vooraf wegen is nog wel zo wijs. De cijfers op de weegschaal horen geen twijfel op te roepen. En het is dus nog wel zo safe om met het gewicht van die fietsen niet te dicht bij die 6,8 kilogram te kruipen. Dan maar een voorblad meer.
Foto: Cor Vos
Foto: Cor Vos