GELUKZOEKERS IN FRANKRIJK

• 9 juli 2018 


La Petite Brique 4


Auteur: John Kroon

Vluchten is, volgens een definitie in Van Dale, ‘zich ontrekken aan hinderlijke of nadelige omstandigheden, aan hetgeen de persoonlijkheid bedrukt of bedreigt, aan ongewenste verantwoordelijkheid’.

   Vluchten kun je voor de werkelijkheid, voor de fiscus, voor een hongerige leeuw, ga zo maar door.

   En, zegt het woordenboek, vluchten is ook ‘zich losmaken uit het peloton’.

Zij die zich losmaken, dat zijn gelukzoekers.

   Op zoek naar de winst in een tussensprint, de eerste aankomst op de top van een berg(je), het finishdoek, een trui met een andere kleur. Slechts achtervolgd door een meute controleurs, een soort Frontex-douaniers die zich voorlopig niet bovenmatig wensen in te spannen, het werk, nog wel zo makkelijk, lange tijd overlaten aan ijverige types als Robert Gesink en Tim Declercq.

Ze waren weer te zien, gelukzoekers in de eerste dagen van de Tour de France. Ze kwamen uit Frankrijk, logisch, vluchten doe je om te beginnen in je eigen land, maar ook uit Oostenrijk en Nieuw-Zeeland. Ze deden het in de wetenschap dat ze wereldwijd gezien werden, maar om deze aandacht was het de vluchters juist te doen.

   En het mooie: zulke lui kunnen op hun vluchtroute overal op autochtoon applaus rekenen. Tenzij ze Froome heten, maar voor de grootst mogelijke meerderheid van de potentiële gelukzoekers geldt dat ze een andere naam hebben. Offredo bijvoorbeeld of Chavanel.

   En als hun vluchtpoging slaagt, wat meestal niet zo is, kunnen ze naarmate de finish dichterbij komt op steeds luidere toejuichingen rekenen. Een van hen wacht dan een huldiging op een podium waarvoor fotografen zich verdringen, hij krijgt bloemen, kussen van mooie meiden die ze beroepsmatig uitdelen, champagne, een handje van de burgemeester en andere gezagdragers, hij moet handtekeningen zetten. Hij mag voor tv-camera’s vertellen hoe gelukkig hij is. En meestal is er dan nog een andere vluchter (Van Dale: ‘iem. die vlucht’), die bij wijze van aanmoediging de prijs voor de meest strijdlustige mag ontvangen.

   Zulke vluchters hebben het ultieme geluk gevonden.

   De ene gelukzoeker is de andere niet.

   Al moet er hier bij worden vermeld dat al dat applaus, gezoen, gespuit met een regionaal Frans product, de bloemen die naar het jubelende publiek worden gegooid, die tijdelijke roem, worden voorafgegaan door één zekerheid: reeds de volgende dag verdwijnen al die gelukzoekers weer.

   Verwachting voor vandaag: geen vluchters, wel achterblijvers.


Tijdens de Tour de France van 2018 kunt u hier dagelijks een ‘La Petite Brique’ verwachten.
LPB is een serie columns van De Muur auteurs Peter Ouwerkerk, Bert Wagendorp, John Kroon en Bart Jungmann.


Leave a Reply