Auteur: John Kroon
Elke beroepswielrenner weet dat zijn loopbaan in de sport eindig is; hoe verder van het dertigste levensjaar en hoe dichter bij het veertigste, hoe groter de kans dat de spreekwoordelijke wilgen waaraan de fiets kan worden gehangen de renner toewuiven. Het grootste deel van zijn leven is een wielerprof geen wielerprof.
De renners die zelf besluiten dat het wel mooi is geweest, zijn het probleem niet. Mannen als Bauke Mollema (39) en Steven Kruijswijk (39) weten vast wel hoe ze het aankomende zwarte gat moeten witten. Fysiek en mentaal geleidelijk afbouwen, daar zijn ze op voorbereid. Ze zullen ook wel zo verstandig zijn geweest om het geld dat zij dankzij hun prestaties hebben verdiend, niet in de nabijheid van balken te brengen. En ze mogen voortaan eten wat ze willen.
Maar neem renners als Taco van der Hoorn (32), Koen Bouwman (32), Sam Oomen (31), Milan Vader (30). Nog voldoende kracht in de benen om hun carrière te vervolgen, mentaal nog in staat om de fysieke en psychische opofferingen die dat vergt op te brengen. Maar nu allen verkerend in onzekerheid of er nog een ploeg is die ze in 2027 wil hebben. Net zoals WK-deelnemer Matthijs Paaschens (30) die geen contract meer kreeg aangeboden bij Bahrein Victorious. Evenmin als Sjoerd Bax (31) en Milan Vader (30) bij Pinarello–Q36.5. Zo rij je voor het eerst van je leven de Ronde van Spanje, zo hoor je een maand later dat er geen plaats meer voor je is in de ploeg.
Taco van der Hoorn was vijf jaar geleden nog een verrassende winnaar van een etappe in de Ronde van Italië. In de afgelopen jaren en ook dit jaar werd hij vooral getroffen door fysieke tegenslagen. Of voortzetting van zijn contract bij Lotto-Intermarché er nu nog in zit? Hij weet het niet, zei hij onlangs tegen Wielerflits. ‘Op dit moment heb ik eigenlijk nog geen idee wat ik volgend jaar ga doen.’
Als de bladeren van de bomen zijn gevallen, en ook de koers van die vallende bladeren is verreden, is voor menige renner een onzekere tijd aangebroken. Kan hij volgend jaar nog zijn beroep uitoefenen? Zo nee, wat dan? Is hij daarop voorbereid? Neem de 33-jarige Timo Roosen. Dol op zijn vak. Maar bestaat zijn team, Picnic PostNL, kampend met negatief nieuws in meerdere opzichten, volgend jaar nog wel? Een ploeg met een fraai trainingscomplex in Sittard. Met ruim 60 renners (m/v) aan zich verbonden, daarnaast coaches en ander personeel. Een team met een mooi verleden en een duistere toekomst.
Menig wielrenner blijft na zijn actieve loopbaan aan de sport verbonden. Als ploegleider, als scout of in een andere functie bij een team of bond. Of ze worden co-commentator of analist op tv en radio.
Maar er zijn ook veel beroepsrenners voor wie zo’n functie niet is weggelegd. Opeens zijn ze uit de koers, voor altijd. Die moeten er maar het beste van hopen. De moraal: een slimme renner (m/v) is op zijn/haar toekomst voorbereid.
Foto: Cor Vos