Auteur: John Kroon
Tot de grootste verrassingen van dit wielerjaar behoort de tussentijdse overstap van Fabio Jakobsen van Picnic PostNL naar Visma Lease | A Bike. Een renner die sommige kenners al hadden afgeschreven. Zoals Tom Dumoulin. Hij zei in een podcast van de NOS over Jakobsen: ‘Hij heeft totaal geen profwaardig niveau. Op dit moment zou geen ploeg hem meer aannemen, omdat hij het niveau niet aankan.’
Voor die scherpe en inmiddels deels onjuist gebleken bewoordingen heeft de meest succesvolle Nederlandse klassementsrenner van het afgelopen decennium inmiddels zijn excuses aangeboden nadat Jakobsen in een andere podcast, In het peloton van De Muur, verbitterd had gereageerd: juist van een oud-renner had hij zulke negatieve uitlatingen niet verwacht.
Oké, zand erover.
Feit is wel dat Jakobsens laatste successen dateren van 2022 en dat hij er dit jaar weinig van bakt. Het DNF stond in 2026 te vaak achter zijn naam en zijn hoogste notering dateert van 26 januari: een vijftiende plaats in de eerste etappe van de Alula Tour in Saoedi-Arabië. Het dieptepunt was op 30 mei, toen hij in de tweede etappe van de Boucles de la Mayenne in Frankrijk buiten de tijd finishte. Een gebrek aan conditie, was het oordeel van Roy Curvers, een van de ploegleiders van Picnic PostNL. Dat moet dus beter kunnen.
De gedachten gaan natuurlijk terug naar de horrorcrash die Fabio Jakobsen in 2020 in Polen overkwam. Daarna was de vraag of hij ooit nog zou kunnen fietsen lange tijd irrelevant; de echte vraag was of en hoe hij zou overleven. Des te knapper dat hij na vele operaties aan diverse lichaamsdelen niet alleen wél weer ging fietsen, maar twee jaar na zijn ongeluk ook nog ging winnen: een Touretappe in Denemarken, Kuurne-Brussel-Kuurne en nog meer. En, zoals dat voor meer wielrenners geldt: Jakobsen vindt wielrennen leuk, maar winnen nog veel leuker.
Fabio was terug, stapte in 2024 over van Quick-Step naar Picnic PostNL, en daar maakte hij de verwachtingen geenszins waar. Het hielp niet dat hij in 2025 opnieuw moest worden geopereerd, nu aan een vernauwde bekkenslagader, een bekend euvel bij wielrenners.
Des te sympathieker dat Visma het onder deze omstandigheden heeft aangedurfd de 29-jarige Jakobsen een nieuwe kans te geven, in de hoop dat hij in vlakke etappes op zijn vertrouwde wijze weer sprintzeges kan behalen. Hij komt daar in uitstekende handen, namelijk die van Mathieu Heijboer, head of performance, bovendien een goede kennis van Fabio.
Voor wat het waard is: Jakobsen werd afgelopen zondag vijfde n de Ronde van Etten-Leur (Paul Seixas won). En nu is het: trainen, trainen, trainen. Conditie opbouwen. Wennen aan de mores van de ploeg. Om dan eind september of in oktober aan het serieuze werk te beginnen. Bij Visma krijgt hij te maken met ten minste twee renners die ook heel goed zijn in het winnen van vlakke of iets minder vlakke etappes: Wout van Aert en de 21-jarige Matthew Brennan. Het is dus nog afwachten of er in de belangrijkste koersen voor Jakobsen plaats is in het team.
Dat is van later zorg. Eerst moet Fabio, die zich sinds kort vader Jakobsen mag noemen, zien dat hij weer de oude Fabio wordt. Je gunt het hem graag.
In De Muur die volgende maand verschijnt, staat een uitgebreid interview met Fabio Jakobsen over zijn beroep: wielrenner.
Foto: Cor Vos